Translate

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β΄)


Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 
(Μέρος Β΄)


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη


Παράγραφος 4η

«ς εναι γνωστόν, κατ τν ρθόδοξον κκλησιολογίαν, πάντες ο πίσκοποι εναι σοι ξ πόψεως μυστηριακς χάριτος...»

Τί συμβαίνει, ὅμως, ὅταν τινές κακόδοξοι ἐπίσκοποι ἀλλοιώνουσιν ἀντικανονικά, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν; Εἶναι ἴσοι, ἐξ ὀρθοδόξου Κανονικῆς καί Δογματολογικῆς ἀπόψεως, μέ τά τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων; Πῶς τό διαχειριζόμαστε Κλήρος καί λαός; Ποία ἡ νόμιμως ἄμυνα τῆς Ἐκκλησίας; Τί μᾶς διδάσκει, διαχρονικά, ἡ Συμφωνία τῶν Θεουμένων Πατέρων; 

Πῶς εἶναι δυνατόν λ.χ., ὁ Πατριάρχης τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ κ. Βαρθολομαίος, ἐνώπιον τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης, νά ἀκολουθεί καί νά διατυπώνει urbi et orbi τήν Βατικάνειον καί Φραγκολατινικήν ἐκκλησιολογίαν καί ἐνώπιον τῶν ὀρθοδόξων συνεπισκόπων του, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν; Mήπως εἶναι διανοητικά καί Νεοβαρλααμίτικα διπλωματικά παιγνίδια καί καμώματα, ὄντως μιᾶς χούφτας, κακοδόξων Φαναριωτῶν; Νά πεί κανείς, λογικά, ὅτι «δουλεύει» τούς μέν Παπικούς καί νά παραδεχθῶμεν χάριν τῆς συζητήσεως, ὅτι ὄντως ἔτσι εἶναι καί πολύ καλά τούς κάνει. Ἄλλα ἀμέσως, ξεπηδᾶ τό ταυτόσημον, λογικόν ἐρώτημαν: Καί ποιός δίδει τινά ἐγγύησιν, ὅτι δέν «δουλεύει» καί τούς συνεπισκόπους του; 

Δύναται κανείς νά φανταστεί ποτέ του, τόν Ἅγιον Πατριάρχην καί Μέγαν Ἀθανάσιον, νά συζητεί θεολογικά στήν ἔρημον μέ τόν Γέροντά του τόν Μέγα καί Ἅγιο Ἄντώνιο, γιά τά βαθύτερα νοήματα περί τήν Ὀρθόδοξον διδασκαλίαν, ἔπειτα νά κατεβαίνει στήν Ἀλεξάνδρεια στό Πατριαρχεῖον του καί νά συγκαλλεί ἐπισκοπικόν συμβούλιον καί νά λαλεί ἄλλα στούς συνεπισκόπους του, ἔπειτα στόν ἄμβωνα νά κηρύττει ἄλλα ἀντί ἄλλων, εἴτα νά μεταβαίνει στήν παρασυναγωγή καί τήν σέκτα τοῦ Ἀρείου καί νά συμφωνεί μαζί του στά αἱρετικά του φλυαρήματα, χάριν μίας νοσηρᾶς διπλωματίας, ψευδοῦς εἰρήνης καί κατά κόσμον ὀμόνοιας κ.λπ.; Μπορείτε νά φανταστεῖτε τέτοιον σατανικό πράγμα; Πολλῶ δέ μᾶλλον νά τό ἀποδεχθεῖτε, νά ἐνεργεῖται στήν πράξη την σήμερον, ἀπό τούς τίμιους Πατριάρχες καί Ἐπισκόπους μας; Ὑφίστατο πουθενά, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία, σέ ὅλο αὐτό τό διπλωματικό παιγνίδι; 

Ὁ Θεάνθρωπος, μᾶς δίδαξε νά ἀσκοῦμεν, τινά διπλωματικήν γλῶσσαν μᾶλλον διγλωσσίαν, κατά τῶν αἱρετικῶν Φαριζαίων; 

Ἡ Ἐκκλησιολογία, εἴτε θά εἶναι Ὀρθόδοξη, εἴτε κακόδοξη, μέση λύση δόξα τῷ Θεῷ γι΄αὐτό, δέν ὑφίστατο. Ὅποιος δοκιμάζει μίαν «διπλωματικήν» λύσιν, στῦλ Βαρθολομαίου κ.ἄ., δηλ. μίαν συμβιβαστικήν λύσην, μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί κακοδόξου ἐκκλησιολογίας, ἡ πλάστιγγα γέρνει δυστυχῶς πρός τήν δεύτερην καί κακόδοξον ἐκκλησιολογία...! 

Ἄρα τότε, διαλέγομεν καί παίρνομεν, ἀδελφοί καί πατέρες, εἴτε τήν «ορθόδοξον» ἐκκλησιολογιάν τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου εἴτε τήν ἀδαμάντινην καί μαργαριταρένια ἐξάπαντος Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν τῶν Οἰκουμενικῶν Θεηγόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας! 

Ἡ ἐκκλησιολογία τοῦ Πατριάρχου μας εἶναι μία Συγκρητικο-οὐμανιστική ἐκκλησιολογία ἐνῶ ἡ Ἐκκλησιολογία τῶν Θεοπνεύστων Προφητῶν, Ἁγίων Ἀποστόλων, Θεολόγων Πατέρων καί Διδασκάλων, εἶναι ἡ Θεανθρώπινη Ἐκκλησιολογία. Ἕνα ρητορικόν ἐρώτημα, πού ἴσως βοηθήσει καλύτερον τήν προβληματική μας εἶναι: Ποίος καί ποιά εἶναι ἡ πηγή [8] καί τό κριτήριον τῶν Θείων Μυστηρίων;




Παράγραφος 5η

«ς γνωστόν, ο εράρχαι οτοι δι τς Πατριαρχικς κα Συνοδικς Πράξεως το τους 1928 χουν διοικητικς τν ναφορν ατν ες τν ερν Σύνοδον τς γιωτάτης δελφς κκλησίας τς λλάδος, τς ποίας κα ποτελον σότιμα μέλη, καθ᾿ σον α παρχίαι τν λεγομένων «Νέων Χωρν», τς ποίας οτοι διαποιμαίνουν, διοικονται πιτροπικς π τς κκλησίας ταύτης βάσει τς ν λόγ Πράξεως».

Στίς ἀνθρώπινες φυσιολογικές σχέσεις, δέν ὐφίστατο νόρμαλ καί αὐτεξούσια ἀδελφή, πού νά ἐπιθυμεί, νά «διοικείτο ἐπιτροπικῶς» ἐκ τινᾶς ἀδελφῆς της, ἐκτός κι ἄν εἶναι διανοητικᾶ καθυστερημένη! Πολλῶ δέ μᾶλλον νά τήν ἐξουσιάζει τινά μεγαλυτέρα ἀδελφή ἐκ τῶν π.χ. γαμικῶν δεσμῶν της, ἤ καί στά καθ΄ἡμᾶς, ἐκ τινᾶς π.χ. «μαρτυρικῆς αἰχμαλωσίας» της! Τί θέλω νά πῶ; 

Μία φυλακισμένη καί αἰχμάλωτη ἀδελφή, δύναται νά ἐξουσιάζει, τήν ἐλευθέρα ἀδελφήν; Καί μάλιστα ἐπιτροπικῶς 50%-50%;! Ἤ μήπως ἡ ἐλευθέρα ἀδελφή, ἄν εἶναι φιλότιμη καί καλή, διακονεί μέ κάθε  καλόν τρόπον καί μέσον, τήν δέσμια ἐν τῇ φυλακῇ ἀδελφήν, ἄχρι ἀπελευθερώσεως αὐτῆς; 

Τελικά ὑφίστατο πλῆρες καί Κανονική Αὐτοκεφαλία εἰς τήν Ἑλλαδικην Ἐκκλησία μας ἤ ὄχι; Καί ἄν δέν ὐφίστατο πλήρες Ἀυτοκεφαλία, ὅπως π.χ. τῆς Κύπρου κ.ἄ., ποίος ἆραγέ, φέρει τήν ἀκεραίαν εὐθύνη τῆς μερικῆς καί κατακερματισμένης Αὐτοκεφαλίας στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος; Γιά ποῖον λόγο, νά μήν εἶναι καί τόσον ξεκάθαρα τά ἐν Ἑλλάδι, ἐκκλησιαστικά πράγματα; Ποῖον συμφέρει ἡ παράδοξη καινοφανής και Ἑλλαδική ἐκκλησιαστική κατάστασις; Τήν Ἑλλάδα; Τό Φανάρι; Τήν Κεμαλική Τουρκία; Τήν Pax Americana; Ποῖον καί ποιούς;

Μελετώντας κανείς, τήν Πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ 1928, θέλωντας καί μή, ἐστιάζει στόν Ε΄ὅρο αὐτῆς:

«Ο τν ν λλάδι παρχιν το Πατριαρχικο Θρόνου ρχιερείς κλέγονται φεξς καί ποκαθίστανται ες τάς οκείας δρας καθ΄ν τρόπον καί σύστημα καί ο τς ρθοδόξου Ατοκεφάλου κκλησίας τς λλάδος πί τή βάσει καταλόγου κλεξίμων, συντεταγμένου πό τς ν θήναις ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος καί γκεκριμένου πό το Οκουμενικο Πατριαρχείου, δικαιωμένου καί τούτου ποδεικνεύειν ποψηφίους, παγορευμένων τν ρχιερατικν μεταθέσεων πό παρχίας ες παρχίαν. (...)». [9]

Ἐφ΄ὅσον μέ τήν Πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ 1928, ἀπαγορεύονται ρητά, οἱ μεταθέσεις τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πατριαρχείου, ἡ μετάθεσις τότε τοῦ Σεβ. Μητροπολέως Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου σέ νύν Μητροπολίτην τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπό τίνας Κανονικῆς καί Πατριαρχικῆς πράξεως, δύναται νά δικαιολογηθεί; Μήπως δύναται κάπως νά δικαιολογηθεῖ, μέ τούς Ἀποστολικούς Ἱερούς Κανόνες; 

Ξεχάσαμεν, ὅτι ὁ Οἰκουμενιστής κ. Βαρθολομαίος, παθαίνει τινά ἀλεργικόν σόκ, περί τινῶν Θεοπνεύστων Ἱερῶν Κανόνων! Καί γιατί; Εἶναι ἤ ὄχι, ὑπόλογος καί διάκονος, τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας; Εἶναι δυνατόν, μία Πατριαρχική Πράξις, νά εἶναι ἰσόκυρη, ἰσότιμη καί ἰσάξια τινῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων; 

Εἴμαστε μέ τά μυαλά μας, ἤ μήπως νά γραφθῶμεν στό «χάσε δευτέριον» διά τινά μεταμόσχευσην, τοῦ περιεχομένου καί τῆς οὐσίας, τοῦ ἐγκεφαλικού κρανίου καί στελέχους μας; Εἶναι ἤ ὄχι, ἀντιπατριαρχική καί ἀντικανονική πράξις, ἡ μετάθεσις τοῦ Σεβ. κ. Ἀνθίμου εἰς τήν Θες]νίκη;

Ὑποσκάπτουν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Πατριαρχείου μας, ἤ ὄχι, τό Πανοικουμενικόν κύρος του; 

Εἶναι ἤ ὄχι ἀντιεκκλησιαστική, ἀντιαποστολική καί ἄρα ἀντιευαγγελική Θεομάχος ἐνέργεια ἡ μοιχεποιβασία καί τό Θεοκατάρατον μεταθετόν, τῶν Πατριαρχικῶν Ἐπισκόπων; Ὅταν ἦτο Μητροπολίτης Ἀλεξ]πόλεως ὀ κ. Ἄνθιμος, ἦτο ἤ ὄχι, μόνιμος Ἀρχιερεύς τῆς Ἀλεξανδρούπολης; Γιατί τότε ἔλαβεν παρανόμως, καί τήν δεύτερην ἐπαρχίαν; Γιατί παραμένει ἀτιμώρητος; Δέν ὑφίστατο τότε, ἕνας Θεσσαλονικεύς ἅγιος Κληρικός, γιά νά λάβει τήν Ἀρχιερωσύνη καί τόν Θρόνο τῆς Θες]νίκης; Γιατί ἆραγε, καμώνεται διαρκῶς, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, διά τήν συγκεκριμένην Πατριαρχικήν Πράξιν, ὅταν μάλιστα τό ἴδιον, ἔρχεται καί ὑποσκάπτει μέ ἄπλετον ἄνεσιν, τό Παγκόσμιο βεληνεκές καί τό Οἰκουμενικόν κύρος του, αὐτοαναιρώντας ἐμπράκτως, τούς δικούς του κανονισμούς καί τά ὅρια;

Γιατί ἆραγε εἶναι αἰχμαλωτισμένον, τό Αὐτοκέφαλον τῆς Ἑλλάδικῆς Ἐκκλησίας μας, μιᾶς καί ἐφ΄ὄσον εἰς τήν σύγχρονον Ἱστορία τοῦ Νεοελληνισμοῦ, ἔχουν μεταβληθεί καί ἐπεκταθεί τά Πολιτικά σύνορα τοῦ κράτους μας μέ τίς δῆθεν «Νέες Χῶρες», ἄρα καί ἐπιβάλλεται κατά τούς Ἱερούς Κανόνες, νά μεταβάλλεται ἡ Ἐκκλησιαστική διοίκησις, ἀνάλογα μέ τίς ἐκάστοτε πολιτικές ἀλαγές;! 

Ἀπό την στιγμή πού ἔχουσιν απἐλευθερωθεί τόσα χρόνια, οἱ ἐπαρχίες τῶν «Νέων Χωρῶν», σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησιαστική, Διοικητική καί Κανονική οἰκονομία καί ἱερή τάξη, τῶν ἐν ἐξελίξει μεταβαλλόμενων πολιτικῶν πραγμάτων, καί ὑφίστατο πλέον ἐλεύθερον κρατίδιον, ἡ Ἑλλᾶς, γιά ποῖαν αἰτία, ἀρκετές Ἑλληνικές ἐπαρχίες καί νῆσοι, παραμένουν «αἰχμάλωτοι», ὑπό τούς «ἐλεύθερους πολιορκημένους» τοῦ Τουρκοκρατούμενου Φαναρίου; Εἶναι δυνατόν νά «διεξάγητε ἐπιτροπικῶς» ἡ διοίκησις τῶν Ἑλλαδικῶν ἐπαρχιῶν καί νήσων; Ἆραγέ μήπως, ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀνίκανη νά διοικήση Κανονικῶς τῆς ἐλεύθερες ἐπαρχίες τοῦ Πατριαρχείου μας; Ἐκτός κί ἄν δέν ὑφίστατο τινά ἐμπιστοσύνη;! 

Ἤ μήπως παίζει καί τό ἄλλον ἀντικανονικό καί κακόδοξον δυσβάστακτον: Ὅτι ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία εἶναι «αἰχμάλωτη» στόν Καισαροπαπισμό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας; Ἆραγε πότε θά ἀναλάβει ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία μας, πλήρες καί ὁλοκληρωμένην Αὐτοκεφαλίαν, ὄπως π.χ. τῆς Κυπριακῆς Ἑκκλησίας; Εἶναι δυνατόν, νά παραμένει κοτζάμ ἐκκλησιαστικόν Ἀυτοκέφαλο, εὐνουχισμένον καί κουτσουρεμένον, ὑπό τά ποικιλώνυμα συμφέροντα, τῆς Φαναριώτικης διπλωματίας καί τῆς Ἑλλαδικῆς πολιτείας; Ἄχρι πότε; 

Ὑπάρχει ὅμως τέτοια ἱεροκανονική βούληση ἐκ τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ κλίματος τῶν κληρικολαϊκῶν ταγῶν τῆς ἱ. Μονῆς Πετράκη;




(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[8] Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Ἔκδοσις: Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχαγγέλων Τσέλιε, Βάλιεβο-Σερβία, σελ.230.

[9] Προδρόμου Ι. Ἀκανθοπούλου, ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΒΑΝΙΑΣ, ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 2009, σελ.736-739.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Π. ΝΟΥΝΗ: ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α΄)


Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 
(Μέρος Α΄)





Λόγῳ τοῦ ὅτι δέν εἴμεθα ὁπαδοί τῆς νεοεκκλησιολογικῆς ἐκτροπῆς [1] τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας καί μάλιστα ἔχομεν πλέον ἐπιλέξει ἐν πλήρει συνειδήσει τό ἱερόν ὁμολογιακόν στρατόπεδον τῆς ἁγίας φιλοκάλου ἀνυπακοῆς καί ὑπέρ τῆς Φίλοησυχαστικῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχομεν ὡς ἐν δυνάμει θεολογοῦντες, δηλ. ἰσόβεια μαθητοῦδια καί φοιτητές τῆς Θεολογίας τῶν Πατέρων, τινά ἀδήριτον μαθητικήν ὑποχρέωσην ἐκ τῶν ἐν ἐξελίξει θεολογικῶν δρώμενων νά ἀσκοῦμεν αἰτιολογημένα καί ἀποδεδειγμένα τήν ἐλάχιστον καί μέτριον μαθητικήν κριτικήν ἐν τῇ Εὐαγγελική ἀρχῇ τῆς ἀληθεύουσας ἀγάπης καί τῆς ἀγαπῶσας ἀληθείας.
Δέν συμφωνάμε ἐπίσης διόλου μέ τήν καινοφανήν Φαναριώτικην αἵρεσιν τῆς «ἐπισκοποκεντρικῆς» [2] ἐκκλησιολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ριζηδόν ἐπηρεασμένη ἐκ τοῦ Παπικοῦ Ἀλάθητου καί Παπικοῦ Πρωτείου ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή παραπέμπουσιν ἐκ κακοδόξου σκοπιμότητος καί περίσσιας ἀδιακρισίας εἰς τόν Ἅγιο Ἰγνάτιο τόν Θεοφόρο!


Πάμε τώρα νά δοῦμε, τίς λογῆς λογῆς, θεολογικές ἐνστάσεις μας, ἐπί τῆς Πατριαρχικῆς εἰσηγήσεως:

Παράγραφος 1η

 «(...) διαδεχθέντες ες τν κλρον τς πισκοπς σειρν μακρν προκατόχων, ν ος πλθος λον γίων νδρν στερεωσάντων τν κκλησίαν δι το κόπου, τν δρώτων κα νίοτε το αματος ατν. Κύριος  Θες δη ατος νάπαυσιν κα ζων αώνιον ν τ κοινωνί τν γίων Του».
Ὄντως, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον, ὅτι εἶναι ὁ διάδοχος Οἰκουμενικός Πατριάρχης τῆς Κων]πόλεως ἐκ τινῶν πολλῶν ἄλλων προκατόχων του Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν! Οὐδείς ἀμφισβητεῖ τήν Κανονικότητα τῆς Πατριαρχικῆς ἐκλογῆς του, καθότι ἄν δέν ἀπατόμαστε δέν ἐτέθει ποτέ τέτοιον ζήτημα. Ἄρα εἶναι σαφῶς ἐπικυρωμένη ἐκ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἡ Κανονικότητα τοῦ πατριαρχεύειν καί ἐπισκοπεύειν τήν Ὀρθόδοξον Οἰκουμένην καί ἀσφαλῶς ἐκπληρώνει καί τόν ὑμνογραφικόν ὁρισμόν του καί τόν «θρόνων διάδοχος»... μόνον πού ἡ ἔντονη, ἔμπονη καί ἀγαπητική ἔνστασις ἡμῶν τῶν ἁπλῶν μελῶν καί πιστῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, καί ἐννοοῦμεν «ἡμῶν» τίς χιλιάδες καί ἐκατοντάδες Κληρικών, Μοναχῶν καί λαϊκῶν, εἶναι στήν ἀλυσιδωτήν καί ἀδαμάντινον διαδοχήν περί τήν Πίστην καί ἄρα ἠ προβληματική ἐστιάζει εἰς τόν ἀλυσιτελήν «τρόπων διάδοχος». 

Εἶναι ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης τῆς Πόλης καί τῶν «τρόπων διάδοχος»; Τίνων τρόπων; Τρόπων, αἱρετιζόντων και κακοδόξων; 

Πιό ἀπλά καί κοντολογίς, ἀμφισβητοῦμεν τίς σωρηδόν Πατριαρχικές κακόδοξες ἐνέργειες, ὅτι εἶναι ἤ ἦτο δῆθεν, ὀρθόδοξες ἐνέργειες, σύμφωνες καθ΄ὁλοκληρίαν, διά τῶν Ἁγίων και Θεοφόρων Πατριαρχῶν καί προκατόχων τοῦ Οἰκουμενιστοῦ κ. Βαρθολομαίου. 

Αὐτό πού ἀποκρύπτεται καλῶς ἐκ τοῦ κακοδόξου Πατριάρχου τῆς Ρωμηοσύνης μας, εἶναι ἡ «συμπτωματική» παράλειψις, ὅταν σωρηδόν προκατάτοχοί του Πατριάρχες τῆς Κων]πόλεως, ἔσπασαν τήν ἐν λόγῳ ἐπισκοπίζουσα καί ὀρθοδοξοῦσα ἀλυσίδα, τοῦ ὀρθοτομεῖν τόν λόγο τῆς ἀληθείας, καί ἐπέρασαν στό ἐωσφορικό στρατόπεδο καί τήν ἄνομο κομπανία καί φατριά τῶν αἱρετικῶν Πατριαρχῶν! 

Ἄν ὅντως, ἅπαντες οἱ προκάτοχοί του Πατριάρχες, ἦτο ἄγιοι ἄνδρες, δέν θά ἐχρειάζοντο τίς ἐλεϊνές προσευχές μας, ὑπερ τῆς ἀναπαύσεως των, ἀλλά ἡ Ἁγιολογική, ἡ Λειτουργική, ἡ Κανονική καί ἡ Ἐκκλησιολογική τάξις, προνοεί, νά προσευχόμαστε καί νά παρακαλοῦμεν δια τίς ἐπωφελείς πρεσβείες αὐτῶν, καί ὄχι ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως αὐτῶν, διότι ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει ἀπλανῶς ποίοι εἶναι οἱ ὅντως φωτισμένοι καί τεθεωμένοι κεκοιμημένοι ἅγιοι Πατριάρχες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποίοι εἶναι δεδοξασμένοι πρώτιστα ἐκ τοῦ Θεοῦ καί ἔπειτα, ἐπικυρωμένη καί ἀναγνωρισμένη ἡ ἁγιότητα αὐτῶν, ἐκ τῆς ἱερᾶς Συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα μᾶλλον, θά πρέπει νά εὐχόμαστε ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν προκατόχων τοῦ Πατριάρχου μας, δηλ. ὅσοι Πατριάρχες ἦτο κακόδοξοι καί καταδικάσθησαν ὥς αἱρετικοί λυκοποιμένες, ἀλλά καί ὅσοι ἄλλοι δέν  καταδικάσθησαν, ἀλλά καί δέν ἔχομεν τήν ἀπλανή βεβαιότητα τῆς σωτηρίας, φωτίσεως καί θεώσεως αὐτῶν. Πολλῶ δέ μᾶλλον θά πρέπει νά προσευχόμαστε ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως τῶν συγχρόνων Πατριαρχῶν καί Ἀρχιεπισκόπων κ.ἄ. κεκοιμημένων Κληρικῶν, πού λάτρεψαν τόν Βαάλ, τόν Μπάφομετ καί τόν Ἀρχιτανγκαλίστ τῆς Μασσωνίας καί ἔγιναν [3] «ἅγιοι Πατριάχες» τοῦ Σατάν καί τῆς Μασσωνίας ἀντί, ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας!! 

Ἐλπίζομεν μόνον να μή ὑπονοεί καθόλου, ὁ ἅγιος Πατριάρχης μας, ὅτι ἅγιοι ἄνδρες καί Πατριάρχες τῶν Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν, ἦτο ἐκείνος ὁ Μασσώνος Πατριάρχης ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ Ἰωακείμ ὁ Γ΄, ὁ Ἀθηναγόρας κ.λπ.; Ἅγιος ἄνδρας, ἦτο καί εἶναι, ὁ ὅσιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὁποίος σέ ἀποκαλυπτικές [4] ἐπιστολές του, καταγγέλνει ὡς Μασσώνον, τόν μακαρίτη Πατριάρχην Μελέτιον Μεταξάκην. 

Ὅμως ἄκρως περίεργα πράγματα συμβαίνουν περί τινῶν σύγχρονων κληρικῶν [5] ἐγκωμιαστῶν τοῦ Μασσώνου Πατριάρχου Μελέτιου Μεταξάκη καί δεῖ ἐκ τινῶν φανατικῶν ὁπαδῶν τοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ καί τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου!!! Μέχρι καί ὁ Ἁγιορείτης Σεβ. κ. Ἀθανάσιος, σύμφωνα μέ ἔγκυρες πληροφορίες, ἐγκωμιάζει τόν Μασσώνον Μεταξάκην! Αὐτά μᾶλλον ἐδιδάχθῃ ὑπό τοῦ Γέροντός του μ. Ἰωσήφ; 

Δυστυχῶς τήν σήμερον, δέν ἐμπιστευόμαστε κανέναν ρασοφόρο καί δεῖ ἐπίσκοπο [6], ὁ ὁποίος δέν ξεκαθαρίζει ἐλεγκτικά, ὁμολογιακά καί Προδρομικά, τήν Ἐκκλησιολογική καί Ποιμαντική θέση του, διά τόν Παπισμό, Οἰκουμενισμό, Μασσωνία, Νεονικολαϊτισμό κ.λπ. Ἔχομεν ἐμπιστοσύνη στούς σύγχρονους Θεοφόρους καί Φωτισμένους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τόν ὅσιο Φιλόθεο Ζερβάκο, τόν Γέρων π. Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλο, τόν Γέρων π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλο, τόν Γέρων Ἐπίσκοπον Αὐγουστῖνον Καντιώτην, τόν Γέρων Γερμανόν Σταυροβουνιώτην, τόν μέγα ἱεροκήρυκα τῆς Ἐκκλησίας Δημήτριον Παναγόπουλο, τόν Οἰκουμενικόν διδάσκαλον καί σύγχρονον Θεολόγον μακαριστόν Νικόλαον Σωτηρόπουλον κ.ἄ.!




Παράγραφος 2η

«μία κκλησία»
Σέ αὐτήν τήν παράγραφον, ἔκπληξιν κάμνει στόν γράφων, ἡ διασκεδαστική πρότασις «μία Ἐκκλησία»... θυμήθηκε ὁ τίμιος καί χαμαιλέων ἅγιος Πατριάρχης μας καί τήν «μία Ἐκκλησία»; Τόσο καιρό πού ἦταν... «ἡ μία Ἐκκκλησία»; 

Ἆραγε εἶναι «σῶον»«ἔντιμον»«ὑγιᾶ» καί «ὀρθοτομούντα» τά ὅσα χαμαιλεόντεια νάματα ἐκφράζει, διδάσκει καί διακηρύττει, κατά καιρούς, ὁ Ἀρχιοικουμενιστής Πατριάρχης μας, ὅπως π.χ.: ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Παπικοί, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Προτεστάντες, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Μονοφυσίτες, Κόπτες καί Ἀρμένιοι, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Ἀγγλικανοί, ἄλλοι «οἱ δύο πνεύμονες» ἐκεί, ἄλλοι οἱ «ἀρχαίοι ὀρθόδοξοι ἀνατολικοί κλάδοι» ἐδῶ, ἀλλη ἡ «ἀπελευθερωμένη θεολογία» ἐκεί, ἄλλη  ἡ «μεταπατερική θεολογία» ἐδῶ κ.λπ. καί ἐν τέλει, χάσαμεν τόν Ἐκκλησιολογικό μας μπούσουλά φίλοι καί ἀδελφοί!! 

Ἔπειτα μᾶς φταίνε οἱ «φονταμενταλιστές», οἱ «Ταλιμπάν», οἱ «Μουτζαχεντίν», οἱ «ψυχασθενείς», οἱ «Ζηλωτές», οἱ «Ἀποτειχιστές», οἱ «Τελεβάντοι» κ.λπ.; Κατά συνέπειαν, τῆς ἐκ Φαναρίου Πατριαρχικῆς καί ἐξάπαντος τῆς «σχιζοφρενοῦς ἐκκλησιολογίας» ἤ τῆς «ἐκκλησιολογίας τοῦ διπολισμοῦ» δέν δυνάμεθα νά ἔχομεν τινά τυφλή ἐμπιστοσύνη καί ἀδιάκριτο ὑπακοή σέ χαμαιλέοντες Οἰκουμενιστές ποιμένες, πού ἀλλοιώνουν δόλια τό Εὐαγγέλιον, ἐλέω τινά Παπόδουλου ντελιρίου, δηλ. τῆς κακοδόξου διπλωματίας ἤ καί τῆς ἐωσφορικῆς διγλωσσίας. 

Χωρίς παρεξήγηση ἀδελφοί καί πατέρες, ἕνα κουσοῦρι τό ἔχω... ἀλλά ὡς θεολογῶν καί δημοσιογραφῶν, ὑποψιάζομαι τά μέγιστα, διά κενοφανήν τινά νέαν αἵρεσιν, τουτέστιν τήν «Παναίρεσιν τοῦ Χαμαιλεοντισμοῦ» δηλ. τοῦ Θεανθρωποκτόνου Συγκρητισμοῦ. Κάνω κάπου λάθος; Παρακαλῶ νά μέ διαψεύσει κάποιος ἔμπειρος τῶν θεολογικῶν μας πραγμάτων. Γι΄αὐτόν χρῆζει μεγίστης προσοχῆς, τό ἁπλόν καί ἀφελές ποίμνιον, ἐκ τινῶν Βατραχακιστῶν καί Χαμαιλεοντιστῶν κληρικῶν...! 

Ἄρα καί πολύ καλῶς πράττομεν καί εὐχόμαστε, στίς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Θεάνθρωπος Χριστός καί Κύριος μας, νά χαρίζει καί «νά χορηγῇ εἰς τόν Ἐπίσκοπον ἐντιμότητα, ὑγείαν, ὀρθοτομίαν τῆς ἀληθείας κ.λπ.» [7] διότι δέν εἶναι ἄτρεπτον ὀντολογικά, ἤ τινά ἀπαραχάρακτον δεδομένον καί ἰσόβειον πιστοποιητικόν, ἤ καί αἰῶνια ἐξασφάλισις, ὅτι ὅποιος ἔλαβεν τήν ἰεροσύνη καί ἐφόρεσεν ἕναν ράσον, αὐτόματα ἔλαβεν καί πιστοποιητικό Ὀρθοδόξου Κληρικοῦ, πιστοποιητικόν σωρηδόν ἀλαθήτων, πιστοποίησις δῆθεν φωτισμοῦ ἤ καί θεώσεως ἀλλά συνάμα ἀτελεύτητου καί ἀπλανοῦς ὀρθοτόμησις θεολογεῖν τῆς ἀληθείας κ.λπ. Ἀστεία καί ἀφελέστατα πράγματα, ἄν τυχόν καί κάποιοι, τήν σήμερον, πιστεύουν τέτοια ἀνοησία. 

Ἡ Μυστηριακή ἱεροσύνη δέν εἶναι ἀνίερος χαμαιλεοντισμός ἤ δεισιδαιμωνία,  μέ μαγικά ὑπερφυσικά σόου... εἶναι Ὀρθόδοξον Μυστήριον καί μάλιστα, ἡ ἀπλανής καί χαρισματική ἱεροσύνη ἀποδεικνύεται, μέ τήν ἀκριβή ταύτισην καί σχέσιν τῆς Ὀρθοδόξου δογματολογικῆς θεωρίας καί τῆς ὀρθοδόξου πράξεως (=Θεωρίας)... ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καί «καρπῶν» εἴτε ἐκ των Κληρικών, εἴτε ἐκ τῶν Μοναχῶν, εἴτε καί καί ἐκ τινῶν λαϊκῶν, ἔτσι δυνάμεθα, νά συγκρίνομεν, νά κρίνομεν, ἵνα μή κατακρίνομεν καθῶς μᾶς διδάσκει τό ἱ. Εὐαγγέλιον, σέ ἀντίθετον τινά περίπτωσην, ἔχομεν ποιμαντικήν, ἱερατικήν ἤ καί Ἀρχιερατικήν, ἐκτροπήν. 

Ἄρα τό πρόβλημα ἔγκειται στίς ἄγουρες καί ἀπροϋπόθετες χειροτονίες τινῶν κληρικῶν... κληρικῶν μέ καρδιακά καί νοερά μπάζα, οἱ ὁποῖοι θά ἀναλάβουν νά θεραπεύσουν(sic) τίς ψυχές ἡμῶν τῶν ἀσθενοῦντων!


Παράγραφος 3η

 «(...) το ποίου τν σταυρόν, ς λλοι συν-Κυρηναοι μετ το Πατριάρχου αρετε, φ᾿  καστος ξ μν τάχθη».

Ἕνα βασικό καί πολυσύνθετο ἐρώτημα, κατακλύζει καί πάλιν καί πολλάκις τό ταλαίπωρο μυαλό μου, σάν προσπαθῶ νά καταγράψω, ἐτοῦτες τίς γραμμές: 

Ποιός νά εἶναι ἆραγέ, ὁ μείζων καί ὁ πρωτεύων ρόλος, τῶν συνεπισκόπων ἀδελφῶν τοῦ Πατριάρχη μας; Ποίος ὁ σημερινός ρόλος τοῦ Πατριάρχου μας; «Τί ρόλο βαρᾶ», στήν κοινή λαϊκή γλῶσσα; 

Ποίος ὁ ρόλος, τῶν τεθεωμένων ἁγίων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας καί ποιός ὁ ρόλος συγκριτικά τήν σήμερον τῶν «ἁγίων» πατέρων καί ρασοφόρων τῆς Ἐκκλησίας; 

Θά ἦθελα νά μάθω καί νά πληροφορηθῶ, ἄν εἶναι ἐφικτόν, ἄν κάποιος ἐκ τῶν «συν-Κυρηναίων» Ἐπισκόπων τοῦ Πατριαρχείου μας, μετέφερε τίς κραυγές ἀγωνίας τοῦ Χριστεπώνυμου πληρώματος τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας του, ἤ, ἄν οἱ «συν-Κυρηναίοι» μετεβλήθησαν, σέ συν-Φαριζαῖους, σέ συν-Ιοῦδες, σέ συν-Νεστόριους, σέ συν-Ἄνθιμους (ὁ Τραπεζοῦντιος καί ὄχι ὁ Θες]νίκης, ἄν καί ἀκολουθεῖ τά χνάρια του ὁ δεύτερος), σέ συν-Καλέκες, σέ συν-Βησσαρίωνες, σέ συν-Βέκκους, σέ συν-Ποντιοπιλάτους κ.λπ.(;!)

Ἐλπίζω μόνον, νά μήν αἴρουν μερικοί καί τήν «νεοεκκλησιολογικήν» αἵρεσιν τοῦ Πατριάρχου, διότι ἡ αἵρεσις, δέν εἶναι Σταυρός, ἀλλά εἶναι ἐχθρός τοῦ Ζωοποιοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί θανάσιμος ἐχθρός τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἀναστάντα Θεανθρώπου καί τῆς Ἐκκλησίας Αὐτοῦ!...


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη







ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, Ἰανουάριος 2015, Ἐκδόσεις: “Τό Παλίμψηστον”, σσ.64.

[2] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ΚΑΚΗ ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2006, Ἐκδόσεις: “Βρυέννιος”, Φίλη Ὀρθοδοξία 11, σελ. 18-19.

[3] Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση, Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ (Ἡ μασονική προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), http://www.egolpion.com/masonia_patriarxes.el.aspx

[4] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ (Ὡς ἀγωνιστής καί ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ ἀναφορές στήν ἐπικαιρότητα), ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ, Α΄Ἔκδοση 2014, σσ.295.

[5] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/11/blog-post_73.html

[6] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/10/blog-post_98.html

[7] Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ («ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ» καί «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ»), ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΡΟΙΖΗΝΟΣ 2008, ΕΚΔΟΣΙΣ Γ΄, σελ.104.

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΤΗΣ, ΤΗΛΕΘΕΟΛΟΓΟΣ No2 ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΛΟΙΔΩΡΕΙ, ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΘΕΟΛΟΓΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΝ;



Γιατί ἆραγε ὁ Νεοβαρλααμῖτης, τηλεθεολόγος Νο2 κ. Θεόδωρος Κυριακοῦ, λοιδωρεῖ, τόν μακαριστό Θεολόγον Νικόλαον Σωτηρόπουλον;




Tό φαιδρό παραλλήρημα, τοῦ θεολόγου κ. Θ. Κυριακοῦ διά τό κακόδοξον ἴνδαλμα (κ. Χρῆστο Γιανναρᾶ) τῶν ὁμοφρόνων τοῦ, αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν θεολόγων, ἔφτασε στό ἀποκορύφωμά του. Θαυμάστε λοιπόν, τήν ἡμιμάθεια καί τήν ἀμάθεια τοῦ Νεορθοδόξου τηλεθεολόγου Νο2 τῆς Κύπρου κ. Θεοδώρου Κυριακοῦ, πού μᾶς φλώμοσε κυριολεκτικά, στίς κακοδοξίες καί τίς μολυσματικές αἱρέσεις ἐπί σχεδόν 20 χρόνια στά τηλεοπτικά πάνελς ἐν τῇ μεγαλόνησῳ.


Ὁ μακαριστός, σύγχρονος καί Μέγας Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, λοιδωρεῖτε καί συκοφαντεῖτε καί μετά θάνατον καί μάλιστα ἀπό συναδέλφους του, τρομάρα των(!) ὅ,τι δῆθεν τόν ἀφόρισε ἡ ἱ. Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος! Μιλάμεν ἀδελφοί καί πατέρες, ὅτι οἱ τραγικοί καί κακόδοξοι Θεομπαίκτες Οἱκουμενιστές, εἶναι ἐκτός τόπου καί χρόνου καί μάλιστα εἶναι, ἀπόλυτα ἀμαθείς, ἐπί συγκεκριμένων Ἐκκλησιαστικῶν γεγονότων καί πράξεων.


Ὁ μακαριστός καί σύγχρονος Θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ἀφορίστηκε ΑΔΙΚΑ (διότι δέν κλήθηκε ἱ. Σύνοδο διά τινάν θεολογικήν ἀπολογίαν) καί ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑ (διότι ἧτο θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καί ἄρα ἱεροκανονικά, θά ἔπρεπε να δικασθεί εἰς τήν Τοπικήν Ἐκκλησία του, πού διακονοῦσε ὡς θεολόγος, δηλ. ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς ἱ. Συνόδου καί ὄχι ὐπό τῆς Πατριαρχικῆς ἱ. Συνόδου τῆς Κων/πόλεως) ὑπό τινῶν ἐμπαθῶν καί κακόδοξων Ἐπισκόπων, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχεῖου ὅπως π.χ. τοῦ «Νεοεκκλησιολόγου» Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαῖου, τοῦ Καζαντζακικομανή Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας κ. Στυλιανοῦ καθῶς καί κ.ἄ.

Ὁ πραγματικός λόγος πού ἀφόρισεν, ἡ γνωστή Φαναριώτικη καί ἄνομη κλίκα, τόν σύγχρονο Μέγα Θεολόγον Νικόλαον Σ., ἦτο διότι ἤλεξεν ΔΙΚΑΙΩΣ τίς αἱρέσεις καί τίς πλάνες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας Στυλιανοῦ, τίς ὁποῖες ἀκόμη ὁ ταλαίπωρος νά ἀποκηρύξει δημοσίως...

Ἄρα ὁ ἀφορισμός τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ Νικολάου Σ., ἦτο σατανικῆς ἐμπνεύσεως καί μεγίστη μαρτυρική καί ἀντιεκκλησιαστική ἀδικία, ἡ ὁποῖα, ἐπικρέμμαται εἰς τίς κεφαλές, τῶν ἐν λόγῳ ἐκκλησιαστικῶν μεγαλόσχημων Φαριζαῖων! Δυστυχῶς γι΄αὐτό πού θά γράψομεν ἀλλά ζοῦν οἱ Κύπριοι μάρτυρες καί τό διακηρύττουν μέχρι τήν σήμερον, ὅτι μέχρι καί ὁ Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ. Ἀθανάσιος, διά νά μήν χαλάσει τήν ἰδιοτελή σχέση του μέ τό Φανάρι, ἀναγνώρισε ἀνεπίσημα καί ἄδικα, τόν ψευδώνυμον καί ἀντιευαγγελικόν ἀφορισμόν τοῦ μ. Θεολόγου Νικολάου καί δέν τόν κοινωνοῦσε ἀλλ΄ οὔτε ἔδιδε ἐπισκοπική ἄδεια, διά νά κηρύξει ὁ μακαριστός, στήν ἐπαρχεία τῆς Λεμεσοῦ-Κύπρου, ὁ Νέος Ὁμολογητης καί Θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας... Ἀκόμη ἔνα μελανό στίγμα στό κακόδοξον ἐπισκοπικόν μητρῶον τοῦ Σεβ. κ. Ἀθανασίου!

-Καί ὅλα αὐτά γιατί ἐπισυνέβησαν στόν μακαρίτη;

-Μήπως γιατί ὐπηρέτησε τό ἱερόν Εὐαγγέλιον καί τήν Φίλη Ὀρθοδοξία μέ ἀπόλυτον ἱσαποστολικήν αὐταπάρνησιν;!

-Ἤ μήπως, γιά να ἔρχονται ἐκ τῶν ὑστέρων τινές θεολόγοι, κομπλεξικοί καί Νεοβαρλααμίτες, γιά να τόν λοιδωροῦσιν μέ ποταπότητα;


Εἶστε ΑΝΑΞΙΟΣ θεολόγος κ. Θεόμουρλε Κυριακοῦ, συγκριτικά, μέ τόν Ἀπολογητῆ τῆς Ἐκκλησίας καί Θεολόγον Νικόλαον Σωτηρόπουλον. Εἶστε ΑΝΑΞΙΟΣ καί ΑΙΡΕΤΙΚΟΤΑΤΟΣ θεολόγος Νο2 διότι τό Νο1 τοῦ τηλεθεολογιοτατισμοῦ εἶναι ὁ ὑπό τῆς Κυπριακῆς ἱ. Συνόδου, προσφάτως καταδικασθείςμ ὡς αἱρετικός, ὁ φίλος σας καί θεολόγος Ἀνδρίκκος Πιτσικλανίδης!
Ἕνα μερικόν «δίκαιον», ἔχει ὁ κ. Κυριακοῦ, ὅτι ὁ μέντοράς του καί καθηγητής τοῦ διαβολόπνευστου Νεονικολαϊτισμοῦ κ. Χρ. Γιανναρᾶς, ὅντως δυστυχῶς δέν ἔχει ἀκόμη ἀφορισθεί, ὑπό τινάς ἱ. Συνόδου...



-Ἔ καί λοιπόν κ. Κυριακοῦ· πρός τί, με αὐτήν τήν θολοσοφιστίαν;

-Μήπως ἡ Ἐκκλησία μας, δέν ἀφορίζει, καί μετά θάνατον, τούς αἱρετικούς; Ἤ μήπως, ἐπειδή δεν τόν ἀφόρισε ἀκόμη, αὐτό ἀποκλείεται νά τό πράξει εἰς τό ἀπώτερον μέλλον; Ἤ ἆραγε, αὐτό σημαίνει, ὅτι ὁ Γιανναρᾶς δέν ἔγραψε αἱρέσεις καί κακοδοξίες, κατά τῆς Φίλης Ὀρθοδοξίας καί ἄρα, νά τόν διαβάζομεν ἄφοβα καί ἀκίνδυνα, μέ τίς σωρηδόν συκοφαντίες, ἀγιομαχίες καί Θεομπαιξίες του;(!!!)



Ἄς ἀνοίξει λοιόν, ἔγκαιρα, τά μάτια τῆς ψυχῆς του, ὁ κ. Κυριακοῦ, διότι θά δώσει λόγον στόν Θεό, γιά τίς φοβερές καί ἀθεολόγητες, Γιανναρέϊκες ἀσυναρτησίες τοῦ, πού διδάσκει χρόνια ὁλόκληρα τον λαό τῆς Κύπρου μας... Δέν θέλομεν πιθήκια, ἀρλεκίνους καί μίμους τοῦ κάθε ψευδόδοξου Βαρλααμιστή Γιανναρᾶ, διότι θέλομεν, χαρισματικούς, κεκαθαρμένους ἀπ΄τά πάθη των, φωτισμένους καί ἐμπειρικούς Θεολόγους!

 Καταλάβετε το, τέλος πάντων, κύριε ἄθεο-φλυαρολόγε.

ΛΑΒΕΤΕ τα πραγματικά γεγονότα, ὅσοι δηλαδή τά ἀγνοεῖτε, περί τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἄδικου ἀφορισμοῦ τοῦ μ. ἱσαποστόλου τῆς Ἐκκλησίας, Θεολόγου Νικολάου, γιά νά πληροφορηθεῖτε τήν πάσαν ἀλήθεια:




ΕΡΩΤΗΜΑ ΡΗΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΟΛΟΛΟΓΟ κ. ΚΥΡΙΑΚΟῦ:

-Ποῖος, ποῦ, πότε, καί γιατί ἆραγε, νά ἀναγνωρίσει, ἡ Συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας, μίαν παράνομον-ἄδικον, ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ καί ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗΝ πράξην ἀφορισμοῦ, κατά τινός ρωμαλέου Ἀπολογητοῦ, Ὁμολογητοῦ, Θεολόγου καί Ἱσαποστόλου τῆς Ἐκκλησίας;
-Ποῖον ἀκριβῶς, εἶναι τό ἔγκλημα, τοῦ Θεολόγου Νικολάου; Τό ὅτι ἐκήρυξεν μέ Θεανθρώπινην ἀκρίβειαν τό ἱ. Εὐαγγέλιον;
-Ἔχει ἀναγνωρίσει ποτέ του, ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, τινές Ληστρικές ἀποφάσεις, τινῶν παράνομων καί Ληστρικῶν Συνόδων ὑπό ἄνομων ρασοφόρων;
-Γιατί νά τό πράξομεν τότε, τήν σήμερον, εἰς τήν περίπτωσην τοῦ μακαριστοῦ Θεολόγου Νικολάου;
-Ἐπειδή μήπως, «εἶμαστε» φερέφωνα, τοῦ δῆθεν Οἰκουμενικοῦ (κατ΄ἀκριβείαν Παπόδουλου καί Οἰκουμενιστικοῦ) Πατριαρχεῖου τῆς Κων]πόλεως;
Ἄ μάλιστα!!! Τώρα ἐξηγοῦνται ὅλα!

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη





Ὑγ. Ἀπό τήν "θεολογικήν ἐνημέρωση", δηλ. τήν ἐωσφορικήν διαστρέβλωση ἐκ τοῦ κ. Θ.Κ., μπορεῖτε φίλοι μου, νά ἀντιληφθεῖτε καλῶς, τί σόϊ "εὐαγγελική ἐνημέρωση" καί τίνα "ὀρθόδοξη κατάχηση" ἐδίδαξεν, εἰς τἀ σχολεία μας καί εἰς τόν λαό τοῦ Θεοῦ ὁ συγκεκριμένος ἄνθρωπος. Ἄς ποῦμεν ἕνα Κύριε Ἐλέησον διά τήν ψυχοῦλα του...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΔΩ